ตุ้กแกรักแป้งมาก

ก่อนดู

- หนังอะไรวะ “ตุ้กแก?” 
- เพราะได้ดูคลิปเจาะข่าวตื้น และพี่ต้อมยุทเลิศมาให้สัมภาษณ์ พี่ต้อมบอกไว้ว่าหลังทำหนังเรื่องนี้เสร็จ เค้าคาดหวังกับหนังเรื่องนี้มาก เหตุเพราะประเมินด้วยตัวเองไว้สูง แต่ความจริง คนกลับดูน้อยมาก…ที่​ตลกร้ายสุดๆก็คือ…คนที่ดูแล้วเกือบทุกคนชมว่า “ดีมาก” หมดเลย แต่คนไม่กล้าดูกัน อาจเป็นเพราะคำว่า “ตุ้กแก?” หรืออาจเป็นเพราะ “นางเอกหัวหยิก!” มันก็เลยทำให้คนไม่กล้าดูและไม่อยากดู
- พดด้วงบ่นว่าเหนื่อยจากงานมาก คงเป็นหน้าที่ของคนใกล้ๆที่ต้องทำอะไรสักอย่าง เลยคิดง่ายๆว่าถ้าหากชีวิตมันขม มันก็ต้องเติมด้วยน้ำตาลก้อนใหญ่ๆ หนังดีๆสักเรื่องน่าจะทำให้ชีวิตมันชุ่มฉ่ำขึ้น และจากการสำรวจหนังทุกเรื่องตอนนี้ เลยคิดในใจว่า “เอาวะ! ลองดูเรื่องนี้ก็ได้”

หลังดู

- รู้สึกหวานฉ่ำมาก
- เพราะญาติทำโรงหนัง ฉากโรงหนังเก่าทั้งหลายทำให้ภาพวัยเด็กผมย้อนกลับมาเยอะมาก คิดถึงอาโกว คิดถึงโรงหนังนครนนท์รามา คิดถึงพี่ที่วาดผ้าใบผืนใหญ่ คิดถึง คิดถึง คิดถึง มาก
- หนังอาจไม่ได้รับเสียงชมหนาหูจากคนรอบข้างอย่าง Begin Again เมื่อเดือนก่อน หนังอาจไม่สุดยอดขนาดที่จบแล้วต้องลุกขึ้นตบมือน้ำตาไหลพราก แต่มันไม่ใช่หนังห่วยแน่ๆ ในทางกลับกัน มันเป็นหนังที่น่ารักสุดๆ และเหมาะกับช่วงเวลาหม่นหมองหากใครต้องการเพิ่มความสดใสให้ชีวิต
- สิ่งที่หนังเรื่องนี้ขาดคือ First impression เพราะด้วยคำว่า “ตุ้กแก” และสื่อต่างๆที่อาจไม่ดึงดูดมากนัก คนกลับเลือกที่จะไม่ดู ทั้งๆหนังมันน่ารักมากๆเลย
- พดด้วงยิ้มตลอดทั้งเรื่องเลย

เวียดนาม ยามวุ่นวาย

6-10.7.2014

1.) ‘กาแฟเวียดนาม’ เวียดนามคือประเทศที่ผลิตเมล็ดกาแฟมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก ครั้งนี้ผมมีเวลาวันอาทิตย์วันเดียวก่อนเริ่มงานวันจันทร์ จึงเลือกตระเวณร้านกาแฟท้องถิ่น มีรีวิวจากนักท่องเที่ยวให้เลือกเยอะทีเดียวครับแต่สุดท้ายผมก็เลือกรีวิวของคุณ Steven Muzik ที่อธิบายไว้ได่ตรงใจ ไม่ละเอียดไปไม่หยาบไป มีรูปให้เห็นพอสังเขป สุดท้ายผมก็เลือกไป 3ร้านจาก 15ร้าน และแน่นอนครับ ร้านอันดับ1ที่เค้ารีวิวคือร้านที่ดีที่สุดจริงๆ ขออนุญาตแปะลิ้งต์ให้เครดิตตามนี้เลย http://thehungrysuitcase.com/my-15-favorite-cafes-in-saigon/

2.) ‘ขี่มอเตอร์ไซต์’ ความผจญภัยเริ่มต้น เพราะผมไม่เคยขี่มอเตอร์ไซต์เลยในชีวิต ประสบการณ์การขี่มอเตอร์ไซต์ที่เวียดนามคือการจับแฮนด์บิดครั้งแรกของผม และแน่นอนการขี่ที่นี่มันยากและฮาดคอร์กว่าบ้านเรามากครับ กลับไทยครั้งนี้ผมว่าผมขี่มอเตอร์ไซต์ได้สบายแล้ว

3.) ‘ประชุมประชุมและดูบอล’ ครั้งนี้น่าจะเป็นทริปที่เหนื่อยที่สุดครั้งหนึ่ง เหตุเพราะผมกับทีมต้องอดหลับอดนอนทำงานจนถึงตีสองตีสามและต้องรีบตื่นแต่เช้าเพื่อประชุมสรุปงานกันต่อ แต่บรรยากาศกลับสนุกสนานและผ่อนคลายไปซะอย่างนั้น เพราะพอเราทำงานเสร็จ บอลโลกก็มาฉายต่อกันเลย แต่เราก็ยังนอนหลับพอครับทั้งนี้ต้องขอบคุณเยอรมันที่ทำให้เราได้นอนเร็ว เพราะแค่30นาทีก็ 5-0 แล้ว เราก็นอนหลับได้โดยไม่ต้องเดาผลลัพธ์อะไรมาก แหะๆ

4.) ‘คืนความสุข’ คำถามยอดฮิตพอผมไปถึงนั่น เพื่อนๆที่ทำงานเกือบทุกคนถามถึงสถานการณ์การเมืองบ้านเรา ผมก็อธิบายและบรรยายความอึดอัดไปตามประสา แต่เรื่องที่ทำให้ผมต้องหยุดบ่นเพราะคนเวียดนามบอกผมว่า แค่นี้คุณก็ดีกว่าเรามากแล้ว คุณยังเคยโหวต เคยประท้วง เคยเรียกร้องต่างๆนาๆได้ ประเทศเค้าแค่ให้พูดชื่อรัฐบาลให้ครบทุกกระทรวงยังยากเลย ใครทำอะไรมีนโยบายอะไร เราก็ไม่รู้ คุณดีกว่าเรามากแล้ว พอผมเงียบ ฝรั่งเอ็กแพดข้างๆก็หันมาพูดว่า… Well well, let have the great dinner around here. I have one good restaurant for u guyz… ว่าแล้วก็จบบทสนทนาแล้วกินกันอย่างเอร็ดอร่อยเหมือนเดิม

5.) ‘ปรุงชีวิต’ ผมมักชอบการมาต่างประเทศคนเดียวแบบนี้ เพราะมันเหมือนเป็นการดึงตัวเราออกจากความวุ่นวายเดิมๆและให้เวลาเราได้ทบทวนสิ่งต่างๆรอบตัว เปรียบง่ายๆเหมือนกับการถอดวิญญาณออกจากร่างและมองดูตัวเองว่าเราทำอะไรลงไปบ้าง ณ ขณะนั้นๆ ผมค้นพบว่าผมต้องลดอะไรบางอย่าง และขณะเดียวกันก็ต้องเพิ่มอะไรบางอย่างไปด้วยเช่นกัน ผมเคยคุยกับแม่ครัวที่ร้านผม เค้าสอนผมก่อนตัดสินใจลาออกไปเปิดร้านของตัวเองว่า “เบนซ์ ชีวิตก็เหมือนการปรุงอาหาร หากเราชอบเปรี้ยว เราก็ใส่มะนาวเพิ่มเข้าไป หากใส่น้ำปลา อาหารมันจะอร่อยได้อย่างไร” วันนี้ผมเข้าใจถ่องแท้แล้ว

เยาวชนภิวัฒน์ พบกับ CEO ปตท.สผ.

5.7.2014

บทบาทผู้นำ (Path Finding, Aligning, Empowering, Modelling) . บทบาท CEO  . ความแตกต่างของผู้จัดการกับผู้นำ . ข้อคิดจาก CEO คนอื่น (Walk the talk, Everyone is important, etc.) . The 7habits of highly effective people . ข้อมูลเกี่ยวกับพลังงาน .​ เราใช้มากกว่าผลิต .​ อิงราคาส่งออกสิงคโปร์เพราะจะทำให้ได้ราคาต่ำสุด .​ ด้วยข้อมูลนั้นไทยสามารถผลิตน้ำมันได้อีก7ปีเท่านั้น . รัฐซับซิไดซ์ค่าใช้จ่ายของ NGV ไว้มาก 8บาท/กก. 

รับปริญญา = วันรวมคนแก่

3.7.2014

ถ่ายรูปรับปริญญากับน้องๆโต๊ะเซนต์ / ไปกินอาหารต่อที่สวนหลวงและค้นพบเวิ้งใหม่ ห้าง I’m Park ที่สวยและยกระดับมหาวิทยาลัยเรากลายเป็นห้างสรรพสินค้าแบบเต็มต้ว / ต่อด้วยเซ็งซิมอี๊ร้านเก่าแต่เก๋าความอร่อย 

4.7.2014

เลี้ยงต้อนรับเม่นกลับจากเกาหลีหลังจบป.โทเรียบร้อยและเตรียมต่อเอกทันที / น้องเป้กน้องคนสุดท้ายของอบจ.53ที่เรียนจบแล้ววันนี้ น้องจะต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตอย่างแน่นอน / เจอแชมป์เพื่อนพสพ.3ที่ไม่ได้เจอกันเป็นสิบชาติ / เจอเพื่อนๆนายกชายทั้งหลาย(เหล่าแมวกลายพันธุ์) ทั้งต้าร์.โฮม.ภาค.ไจ๋ / กินอาหารมื้อใหญ่ที่เจ๊โอว / ฟังพดด้วงร้องเพลงที่โรงแรม siam@siam 

อุดมการณ์ที่เกิดขึ้นจริง

2.7.2014

ด้วยรายงานเยาวชนภิวัฒน์ที่เราเลือกทำประเด็นเกี่ยวกับการศึกษา จึงทำให้ผมและเพื่อนๆได้รับโอกาสพิเศษสุดๆลงพื้นที่สัมภาษณ์โรงเรียนรุ่งอรุณ โรงเรียนทางเลือกที่สร้างหลักสูตรแบบฉีกหน้ากระทรวงศึกษาเป็นเสี่ยงๆ 

ครูโม ผู้อำนวยการโรงเรียน บอกกับพวกเราว่า..

เราต่างจากโรงเรียนในระบบ เริ่มกันตั้งแต่ปรัชญาของโรงเรียนแล้ว เพราะเราเชื่อว่า “การศึกษา” คือ “ชีวิต” การให้การศึกษาจึงคือการสร้างชีวิต หากที่โรงเรียนสอนให้แยกขยะแต่พอกลับบ้านไปกลับทิ้งขยะรวมกันไม่แยกแยะก็หมดประโยชน์ โรงเรียนเราจึงคัดเลือกเด็กจากพ่อแม่ มีการสัมภาษณ์พ่อแม่อย่างจริงจัง เพื่อให้มั่นใจว่าเราได้ครอบครัวที่สนับสนุนจริงๆ 

สิ่งเหล่านี้นำไปถึงการปฏิรูปหลักสูตร รุ่งอรุณเน้นการสอนโดยให้คิดแบบ “บูรณาการณ์” มากกว่าการสอนแบบเป็น “รหัสวิชา” เน้นการ “ปฏิบัติ” มากกว่า “เลคเชอร์” เน้น “กิจกรรม” มากกว่า “วิชาการ” ซึ่งฝึกให้เด็กสามารถคิดวิเคราะห์ได้มากกว่าการท่องจำได้ 

สิ่งเหล่านี้สะท้อนออกมาตลอดการสัมภาษณ์นักเรียน ม.6 ของโรงเรียนรุ่งอรุณวันนี้ครับ ยิ่งคุย ยิ่งสนุก ยิ่งฟัง ยิ่งขนลุก มันดูเหมือนเป็นอะไรที่อุดมคติ แต่มันเกิดขึ้นจริงแล้วที่ โรงเรียนรุ่งอรุณนี้เอง 

หากผมมีลูก…คงต้องขอมาสมัครเป็นศิษย์โรงเรียนรุ่งอรุณเสียแล้ว

เจอคนบันดาลใจ

1.7.2014

เริ่มครึ่งปีหลัง
เริ่มต้นปีงบประมาณใหม่ที่พีแอนด์จี
กินกาแฟหอศิป์
กินบาบีคิวที่สยามเซน
เจอพดด้วง
เจอพี่ก้อง
อัพเดทงานปลาจะเพียร
อัพเดทงานปั่นจักรยาน
กลับบ้าน
แบมแอดมิชชั่นติดเกษตร

“ก่อนจะหาแรงบันดาลใจ ควรจะหาความขยันหมั่นเพียรให้เจอก่อน”
สุดท้ายก่อนนอน ผมอ่านเจอ quote นี้ของคุณสฤณี อาชวานันทกุลแล้วมันโดนใจจึ้ก ขอเก็บไว้ในนี้ครับ

กลับมาวิ่ง กลับมาเขียน tumblr

30.6.2014

ผมน่าจะไม่ได้ ‘วิ่ง’ พอๆกับไม่ได้ ‘เขียน’ บลอคใน tumblr นี้ พอเปิดมาดูก็น่าตกใจทีเดียวครับเพราะมันนานเป็นหลักปีเลย

กลับมาครั้งนี้ ตั้งใจว่าจะวิ่งให้ได้สัปดาห์ละ 3วันเป็นอย่างน้อย และกลับมาบันทึกสิ่งที่น่าจดจำใน tumblr นี้ให้ได้ทุกวัน เพราะเวลาเรากลับมาดูมันคงน่าสนุกทีเดียว

วันนี้เริ่มวิ่ง ตั้งใจไว้ที่ 5km จบที่ 4.11km พร้อมกับร่างกายที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ พรุ่งนี้เอาใหม่!

กิจกรรม และ มิตรภาพ

ส่วนตัวผมแล้วเป็นของคู่กัน แยกจากกันไม่ได้ 

เพราะตั้งแต่ทำกิจกรรมมา ทุกกิจกรรมล้วนสร้างมิตรภาพ สร้างความสุข เชื่อมโยงคนที่ไม่น่าจะรู้จักกันบนโลกมารู้จักกันได้อย่างน่าประหลาดใจ
ไม่ว่าฐานะทางสังคมจะต่างกันแค่ไหน จะจนแค่ไหน จะรวยแค่ไหน แต่กิจกรรมก็เชื่อมต่อคนเหล่านั้น และ สร้างความสัมพันธ์บางๆที่เรียกว่า “มิตรภาพ” ให้เกิดขี้นได้

ทุกวันนี้ ผมไม่ได้ทำกิจกรรมเยอะแยะเหมือนสมัยอยู่มหาวิทยาลัย แต่หลายๆกิจกรรมเช่น การวิ่ง การปั่นจักรยาน ทำกิจกรรมสังคมอื่นๆ ฯลฯ ก็ช่วยให้ผมพบเจอคนอื่นๆที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ และ เป็นบ่อเกิดของมิตรภาพที่คงอยู่ไปอีกแสนนาน 

 ”มิตรภาพ” เป็นสิ่งยั่งยืน สร้างความสุข เสียงหัวเราะ และกำลังใจ


 หากวันใด “กิจกรรม” ทำลาย “มิตรภาพ” ผมว่ามันคงเป็นสิ่งที่น่าเสียดายและไม่มีประโยชน์ใดๆ

ใครว่างๆ ลองหากิจกรรมที่ตนเองชอบ/รัก ลองใช้ความกล้า ออกไปทำมัน เอาตัวเองออกมาจากกรอบเดิมๆ และเราจะเจอมิตรภาพที่ไม่คิดไม่ฝันเลยก็เป็นได้ :)

IT’S MORE FUN TO BE A PIRATE THAN TO JOIN THE NAVY — STEVE JOBS, CEO, Apple Inc.

When life gives you a hundrend reasons to cry, show life that you have a thousand reasons to smile.